FacebookTwitterFeed


Pauwen, parelhoenders en andere hoenders

Loslopend pluimvee
Vooral pauwen, maar ook parelhoenders laten zich niet zomaar weerhouden door hekwerken. Zij vliegen hier gemakkelijk overheen. Vanwege hun voorkeur om te overnachten in bomen of op andere hoge plaatsen is het niet aan te bevelen deze dieren te kortwieken.

Kinderboerderijen die deze dieren laten loslopen, moeten beschikken over een ruim terrein dat niet te dicht bij bebouwing of doorgaande wegen gelegen is. Vaak zijn dit kinderboerderijen in een parkachtige omgeving of met een groot eigen terrein. Pauwen zoeken ook graag naastgelegen parken op, maar komen over het algemeen terug naar de voerplaatsen. Wel zoeken hennen daar graag een plek om te broeden. Een moestuin of siertuin is ook niet veilig voor pauwen. Hiervoor moeten extra maatregelen genomen worden om deze te beschermen tegen vraat.

Let op roofdieren
Loslopend gevogelte loopt altijd een risico om gepakt te worden door een roofdier. Afhankelijk van de grootte van het pluimvee zijn dit roofvogels, marterachtigen, vossen en ook honden.

Kalkoenen worden vaak ‘s avonds opgesloten. Pauwen en parelhoenders zoeken zelfs ’s avonds een plek in een hoge boom (mits zij niet gekortwiekt zijn). Hierdoor zitten zij beschermd. Broedende hennen en hennen met kuikens lopen wel een risico om slachtoffer te worden van een roofdier. Vaak worden hennen met kuikens tijdelijk in een afgeschermde ren gehouden.

Hygiëne en pluimvee
Loslopend pluimvee bevuilt het erf met mest. Dit dient zoveel mogelijk te worden schoongehouden, zeker als de slaapplaatsen zich bevinden op voor publiek toegankelijke plekken. Op plaatsen waar bezoekers kunnen eten, moet loslopend pluimvee worden geweerd of er moet een plek worden gecreëerd waar de dieren niet bij kunnen (bijv. binnen in de stal of kantine).

Belangrijk is om op deze plekken de dieren niet te (laten) voederen en gemorste etensresten direct op te ruimen. Zorg ook dat het aantal loslopende dieren niet te groot is, zodat een goede hygiëne gewaarborgd kan worden.

Soorten pluimvee

De helmparelhoender
Dit is een grappige vogel om te zien door zijn gespikkelde uiterlijk en zijn aparte kop. De helmparelhoender heeft op de kop een soort hoornvormig uitsteeksel ‘de helm’ en aan de zijkant twee opvallende rode lellen. Bij de haan zijn deze wat groter en staan wat verder van de kop af. Parelhoenders gedijen het beste in groepen. In de natuur leven ze in groepen van tientallen tot wel honderden dieren. In het broedseizoen zonderen de koppels zich af.

Het zijn vogels die niet echt tam worden en bij gevaar enorm veel herrie kunnen maken. ’s Nachts zoeken ze bomen of zitstokken op om te gaan slapen. Parelhoenders komen naast wildkleur ook in andere kleurslagen voor, zoals lichtgrijs, (bijna) wit en bont.

parelhoender

De pauw
De meest gehouden pauwensoort is de blauwe pauw. De hen is onopvallend bruin gekleurd. De haan is blauw en heeft tijdens de baltsperiode een indrukwekkend lange sleep, bestaande uit lange veren, versierd met ‘ogen’. Hij is dan ongeveer 2 meter lang. Hoewel dit meestal de staartveren worden genoemd, zijn het eigenlijk ook de rugveren die de pauw opzet om mee te pronken. De pauw is door zijn opvallende uiterlijk vaak één van de publiekslievelingen. Als hij in de rui is, worden de veren meestal verzameld om te worden weggegeven of verkocht. Deze veren zijn erg populair.

Een nadeel aan de pauw is het harde stemgeluid en loslopende dieren trekken ook graag de omgeving in. Niet alle buren zijn hier even blij mee. Daarom is een groot terrein een pré.

pauw

De fazant
Fazanten worden minder vaak gehouden op kinderboerderijen. Zij kunnen niet worden losgelaten, maar moeten in ruime volières met voldoende schuilgelegenheid worden gehouden. De goudfazant met zijn opvallende rood-gele uiterlijk (haan) wordt vaak gehouden. Sommige fazantensoorten, zoals de zilverfazant, kunnen in het broedseizoen erg agressief worden. Zij deinzen er niet voor terug om mensen aan te vallen. Deze soorten zijn minder geschikt voor kinderboerderijen. Fazanten worden het best gehouden per koppel of toom (haan met meerdere hennen) en bij voorkeur per soort. Meerdere soorten bij elkaar kan problemen geven. Daarnaast bestaat de kans op ongewenste kruisingen.

fazant

De kalkoen
De kalkoen is een opvallende en indrukwekkende vogel om te zien, maar over smaak valt te twisten. De kale kop met de hals vol knobbels en de grote lel bij de snavel ziet er allesbehalve aantrekkelijk uit. Als de kalkoen opgewonden is kleuren de hals en de kop rood. Op veel kinderboerderijen worden kalkoenen gehouden. Vanwege de agressie van de hanen (met name in het broedseizoen) is het aan te bevelen ze een verblijf of weide te geven die niet voor publiek toegankelijk is. Er worden verschillende kalkoenrassen gehouden, waaronder de Ronquieres, een Belgisch ras dat vaak in de kleurslag ‘hermelijn’ (wit met zwarte veerranden) te zien is. De meest gehouden kalkoen op kinderboerderijen is de bronskleurige kalkoen.

kalkoen

© 2017 - Vereniging Samenwerkende Kinderboerderijen Nederland
Brancheorganisatie voor kinderboerderijen